Het fotohokje van de V&D
Als ik aan de V&D denk, denk ik aan de roltrappen die we namen om op de tweede verdieping te komen. En daar stond hij dan: helemaal achterin de hoek tussen de cd’s: het fotohokje!
Van het oude theehuis bleef de naam,
net als van de seizoenen
wanneer die wisselen van bestaan.
Kozijnen staan er nu
als bomen naast elkaar,
ruiten etaleren een spiegelend rijk
van natuur in droom en daad.
Als houvast tussen nu en later.
Samen beleven we meer
Reacties op dit verhaal