Het fotohokje van de V&D
Als ik aan de V&D denk, denk ik aan de roltrappen die we namen om op de tweede verdieping te komen. En daar stond hij dan: helemaal achterin de hoek tussen de cd’s: het fotohokje!
De grond is hard en wit.
De huizen en bomen, alles wit.
Ook de wolken gevuld met sneeuw,
zijn wit, een zwijgend toverland is dit.
Een boom houdt zich behoedzaam stil.
Zodat bij het minste getril,
niet breke zijn kristallen kunstwerk.
En het wit zich in de sneeuw versteke.
Het getrippel van vogelpoten,
van haastig pikkende vogels.
zolang er sneeuw ligt, is er hoop.
Deze grootse stilte is een wonder.
Samen beleven we meer
Reacties op dit verhaal