Het fotohokje van de V&D
Als ik aan de V&D denk, denk ik aan de roltrappen die we namen om op de tweede verdieping te komen. En daar stond hij dan: helemaal achterin de hoek tussen de cd’s: het fotohokje!
Het gekrijs van meeuwen,
Bruingeel verkleurde Vliet
Een zwerver op de kade
met dronkemansverdriet.
Drugscouriers, verslaafden
dealen op ’t station
Scoren hoogtepunten
in jas met capuchon.
Vuilcontainers drommen
samen op de stoep
Miezernatte straten
De stank van hondenpoep.
Ingebreide blokken
beton op oorlogspad
Architectentrauma’s
Verminkte binnenstad.
O, Roosendaal
Uitgedoofd, levensmoe.
O, Roosendaal
Uitgedoofd, levensmoe, levensmoe?
Met gezin en vrienden
een vlucht naar bos of hei
Helderblauwe hemel
Koeien in de wei.
Gegroet jij ‘dal der rozen’
Jouw doornen doen mij zeer
Geef mij maar madeliefjes
Jij ziet mij nooit meer.
O, Roosendaal
Uitgedoofd, levensmoe
O, Roosendaal
Uitgedoofd, levensmoe, levensmoe?
Ik had een nachtmerrie…. zo zal het toch nooit worden? Ik wil trots blijven op Roosendaal en leven en beleven in Roosendaal.
Samen beleven we meer
Reacties op dit verhaal