Het fotohokje van de V&D
Als ik aan de V&D denk, denk ik aan de roltrappen die we namen om op de tweede verdieping te komen. En daar stond hij dan: helemaal achterin de hoek tussen de cd’s: het fotohokje!
zij zijn monumenten
hun handen tintelen de tijd
toen en nu
met handgemaakte metaforen
van ons vlees, ons bloed
kijk, daar lopen ze,
de witheren van Tongerlo,
Jac Hurks en Emile van Loon,
met op hun schouders
een santenkraam aan ambachtslui
zij trekken stenen rozen op
uit ons midden
en kloppen onze boezem tot dna
Samen beleven we meer
Reacties op dit verhaal