Het fotohokje van de V&D
Als ik aan de V&D denk, denk ik aan de roltrappen die we namen om op de tweede verdieping te komen. En daar stond hij dan: helemaal achterin de hoek tussen de cd’s: het fotohokje!
Hij weet als geen ander de tijd te vangen
in zijn winkel van ijzerwaren staat alles stil
al jaren ligt in de etalage dat servies van boerenbont
met een verkleurd kaartje waarop ooit een prijsje stond
Zijn inventaris heeft het eeuwige leven
niets wordt er geruimd
‘u kunt bij ons uw schaatsen laten slijpen’
staat alle seizoenen op zijn raam geschreven
Hij loopt als geen ander ook op de tijd vooruit
want waar anderen op moeten wachten tot na hun sterven
heeft hij nu al weten te erven
een straat en een muziekkapel dragen reeds zijn naam
zelfs zijn erfenis heeft hij op voorraad staan
Samen beleven we meer
Reacties op dit verhaal