Het fotohokje van de V&D
Als ik aan de V&D denk, denk ik aan de roltrappen die we namen om op de tweede verdieping te komen. En daar stond hij dan: helemaal achterin de hoek tussen de cd’s: het fotohokje!
Ik zie mij daar nog staan, 4 mei, de Parklaan,
in het volle licht van de stad rijm voor rijm
een standbeeld voor mijn moeder bouwen
het eerste stadsgedicht – en uit dat licht,
daar werden ze geboren.
Jan Snel, Patricio, Philips en V&D
burgemeester Marijnen die fietst
hij wel, het Visdonktunneltje
Hotel Merks en de televisietoren.
Niet om de stad op sokkels te beitelen.
Om wat dan wel, dat weet de caissière
van Albert Heijn aan de Van Beethovenlaan
die mij bedankte voor een stadsgedicht.
Samen beleven we meer
Reacties op dit verhaal